فراتر از خبر
خانه | احاديث | اتصال ! (۲)
اتصال ! (۲)

اتصال ! (۲)

میخواستم همون دو خط اول باشه اما….

تو پست قبل این عبارت رو ذکر کردیم:

اللَّهُمَّ رَحْمَتَکَ أَرْجُو، فَلاَ تَکِلْنِی إِلَى نَفْسِى طَرْفَهَ عَیْنٍ، وَأَصْلِحْ لِی شَأْنِی کُلَّهُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ

نگا کنین میگه خدایا رحمتت رو میخوام! بعدش چی میگه؟

میگه منو به خودم وا نذار!

بنظرتون میشه نتیجه گرفت اگه خدا رحمتش رو از کسی دریغ کنه ، به خودش وا میذاره؟

اگه درست باشه پس:

خوشا دردی که درمانش تو باشی!

امروز میخوندم وجودی ها در روانشناسی میگن ما دو نوع اضطراب داریم:

اضطراب وجودی و اضطراب نابهنجار!

در تعریف اضطراب وجودی میگن:

اضطراب ناشی از رویارویی با مسائل مهم زندگی!

تو یه کلام میگه اضطراب همیشه بد نیست! ما اضطراب خوب هم داریم!

من اگه بخوام اضطراب رو ترجمه کنم میذارم ابتلا! یا فارسیش میشه دردمندی!

اینکه شما نگران رفتار دوستت میشی ، این که بد نیست!

این که برات مهمه آینده رو خوب بسازی ،

این که ساختن آینده برات یه چالش هست

این یعنی دردمندی!

اما اگه توش بمونیم میشه عذاب!سختی!نابهنجاری!

حالا این دردمندی رو چطوری باید به نتیجه مثبت رسوند؟

وقتی که:

خوشا دردی که درمانش تو باشی!

تازه عشق بازی شروع میشه!

اگه تو این وادی بیفتی خدا دردمندت میکنه! و اونوقت به رحمت خدا بیشتر نیاز داری دیگه! چون نمیخوای به خودت وا بمونی!

خدا چطوری دردمند می کنه؟!

فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ

خدا حضرت آدم علیه السلام رو چطوری دردمند کرد؟

خدا گفت خراب کردی؟ به یه شرط توبه ات میدم!

من توبه دهنده رحیم هستم!! (خدا چرا نگفت مثلا توبه دهنده قادر؟ به پسوند رحیم دقت کنید!)

با کلماتش!

کلماتش چیا بودن؟

اهل بیت علیهم السلام!

بشرطی خلیفه میشی که دردمند بشی!

یعنی خدا کلمات رو از باب رحمتش به حضرت آدم القا کرد!

یا بهتر بگیم:

حضرت آدم علیه اسلام از باب اهل بیت توبه کرد تا پذیرفته شد!!

درد حضرت آدم چی بود؟ اغوا شد!

پس ما هم میتونیم یاد بگیریم که اگه اغوا شدیم از این راه توبه کنیم تا خدا به ما هم بگه  إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ ؟!

پس

خوشا دردی که درمانش تو باشی!

برگردیم اول پست؟

بنظرتون میشه نتیجه گرفت اگه خدا رحمتش رو از کسی دریغ کنه ، به خودش وا میذاره؟

 

بنظرتون کاروانی شدن ، همراه امام علیه السلام شدن ، ما رو درمند نمی کنه؟! ما رو امی(متصل) نمی کنه؟!

کاروانی شدن هم یک ابتلای زیبا و سخت است!

اگه بفهمیم مو به تنمون سیخ میشه که شب عاشورا امام میگه من شما رو به خودتون وا گذاشتم ؛ هر کی میخواد بره من هیج ایرادی بهش نمی گیرم! تازه فانوس رو هم خاموش می کنه! سخخخخخخخخخخخخختی از این بیشتر؟

بعد اون موقع معرفت میخواد کسی بگه:

خوشا دردی که درمانش تو باشی!

 

 

پینوشت:

۲-چند وقته احساس می کنم ما هم در همین وضعیت هستیم ، امام میگه هر کی خواست بره ، بره…

به نظرم دوران پیش از ظهور همین وضعیت هست ، ولغربلنهم اجمعین داریم میشیم….

شاید حالا بهتر بشه فهمید چرا میگن نگه داشتن دین مثل نگه داشتن آتش کف دست هست…….!

کسی می تونه این آتیش رو سرد کنه که آتش رو بر ابراهیم علیه السلام سرد کرد!

طبق آیات قرآن بعد از ملکوت رفتن حضرت ابراهیم علیه السلام ، ایشون در روی زمین به شک افتاد!

بله! ایشون شک کردن!

ایشون دردمند رو درک کرد در ملکوت! در عمق هم دنبال همون درد مند بود!

به راحتی میتونیم استنباط کنیم اون دردمند در ملکوت “نور” بوده! چون وجه مشترک ماه و خورشید “نورانی” بودنشون هست دیگه!

ایشون اومد روی زمین گفت دردمند من کو؟ نگاهش به خورشید افتاد! دید شبیه هست! گفت نکنه این همون دردمند من هست؟

دید : ئه! این که افول کرد! اما یه چیز دیگه اومد! اما ….. اون هم افول کرد و بلافاصله فرمودن:

اون دردمند من افول نمی کرد در ملکوت….

آیات رو نگاه کنین! غیر از اینه که ما عرض کردیم؟….:

وَکَذَلِکَ نُرِی إِبْرَاهِیمَ مَلَکُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلِیَکُونَ مِنَ الْمُوقِنِینَ ﴿۷۵﴾

فَلَمَّا جَنَّ عَلَیْهِ اللَّیْلُ رَأَى کَوْکَبًا قَالَ هَذَا رَبِّی فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لا أُحِبُّ الآفِلِینَ ﴿۷۶﴾

فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَذَا رَبِّی فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ یَهْدِنِی رَبِّی لأکُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّینَ ﴿۷۷﴾

فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَهً قَالَ هَذَا رَبِّی هَذَآ أَکْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ یَا قَوْمِ إِنِّی بَرِیءٌ مِّمَّا تُشْرِکُونَ ﴿۷۸﴾

إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِیفًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ ﴿۷۹﴾

دیدین؟

آیه آخر رو نگاه کنین! میگه فطر السماوات و الارض! نمیگه خلق! پس در ملکوت فطر مطرح هست نه خلق! فطر کلمه منسوب به کیه؟ یا فاطر بحق الفاطمه سلام الله علیها! یعنی مقام حضرت ابراهیم علیه السلام تا این حد بالا بود که شد للناس اماما!! اونقدر که حتی لقومه هم نیست! للناس هست! یعنی بدون محدودیت زمانی!

دیدین؟ حضرت ابراهیم علیه السلام با کدوم دردمند آشنا شد ؟! آدم باید اینطوری امی(متصل) باشه….

حق داشتن که روی زمین دنبالشون بگردن….

من که همش لاف میزنیم دنبال امام حسینم….

خوشا دردی!که درمانش تو باشی

خوشا راهی! که پایانش تو باشی

خوشا چشمی!که رخسار تو بیند

خوشا ملکی! که سلطانش تو باشی

خوشا آن دل! که دلدارش تو گردی

خوشا جانی! که جانانش تو باشی

خوشی و خرمی و کامرانی

کسی دارد که خواهانش تو باشی

چه خوش باشد دل امیدواری

که امید دل و جانش تو باشی!

همه شادی و عشرت باشد، ای دوست

در آن خانه که مهمانش تو باشی

گل و گلزار خوش آید کسی را

که گلزار و گلستانش تو باشی

چه باک آید ز کس؟ آن را که او را

نگهدار و نگهبانش تو باشی

مپرس از کفر و ایمان بی‌دلی را

که هم کفر و هم ایمانش تو باشی

مشو پنهان از آن عاشق که پیوست

همه پیدا و پنهانش تو باشی

برای آن به ترک جان بگوید

دل بیچاره، تا جانش تو باشی

عراقی طالب درد است دایم

به بوی آنکه درمانش تو باشی

شاعر: عراقی

منبع شعر: سایت گنجور

۲- کلمه رحمت خدا انقدر عجیب هست که حتی کسایی که از باب اللهی (امام) دنبال خدا نیستن ، باز هم مشمول این رحمت میشن.مثلا اونجایی که امام علیه السلام میفرمایند: حتی اگر کسی “حب” ما را هم داشت ….

رحمت یعنی : بیمنه رزق الورا ! یعنی حتی کفار هم روزیشون رو امام میده!!!

رحمت خدا برای شیعیان یعنی کاروان حسینی! اگه این کاروان نبود ، شیعه ای هم نبود و ظهوری هم در کار نبود!

۳-عرفه التماس دعا……

درباره‌ی آبدارچي كاروان

من يك هيچ...و اين آغاز تناقض عاشقانه اي بود كه خدا مقرر كرد برايم.........

یک نظر

  1. خوشا دردی که درمانش تو باشی
    خوشا …

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

4 × چهار =